Bildiri Özetleri

YD-07
Ratlarda Erken Dönem Yara İyileşmesinde Deksmedetomidin İnfiltrasyonunun Etkisi

Aysel Gezer1, Derya Özkan1, Ali Yalçındağ2, Evrim Öztürk Önder3

1SBÜ Dışkapı Yıldırım Beyazıt SUAM, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği, Ankara
2SBÜ Dışkapı Yıldırım Beyazıt SUAM, Tıbbi Biyokimya Kliniği, Ankara
3SBÜ Dışkapı Yıldırım Beyazıt SUAM, Patoloji Kliniği, Ankara


GİRİŞ VE AMAÇ: Deksmedetomidin, selektif alfa-2 adrenerjik reseptör agonisti olup klinik anestezi yönetiminde sempatolitik, sedatif, anksiyolitik ve analjezik etkisinden faydalanılmaktadır. Deksmedetomidinin sistemik kullanımının yanısıra adjuvan ajan olarak perinöral ve perilezyonel kullanımı da mevcuttur. Bu çalışmada amaç, cerrahi insizyon yerine lokal deksmedetomidin uygulamasının inflamatuar yanıtın önemli belirteçlerinden olan sitokin düzeyleri ile kollajen oluşumuna etkisini değerlendirmek ve yara iyileşmesi üzerine etkilerinin ortaya konulmasıdır.

YÖNTEM: Bu çalışma, Gazi Üniversitesi Rektörlüğü Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurul Başkanlığı tarafından 21/02/2018 tarih G.Ü.ET-17.048 sayılı izin ile onay alındıktan sonra Gazi Üniversitesi Deneysel Araştırmalar Merkezi’nde gerçekleştirildi. On iki erişkin erkek Sprague Dawley ratta interskapuler dorsal bölgede 1cm’lik kesi oluşturularak yara dudaklarına Deney grubuna (Grup D) 1ml 10 µg/kg deksmedetomidin, kontrol grubuna (Grup S) 1 ml izotonik salin infiltre edilerek yara dudakları primer kapatıldı. 0.dk, 30.dk, 6.st ve 7.gün kuyruk veninden kan alınarak plazma TNF-?, IL-6 ve IL-10 konsantrasyonlarına bakıldı. 7.günde insizyon bölgesini içeren cilt dokusu eksize edilerek akut inflamasyon, kronik inflamasyon, granülasyon formasyonu ve fibrozis açısından analiz edildi.

BULGULAR: Deksmedetomidin grubunda, insizyondan sonraki 30.dk da TNF-? (p=0.018) ve 6.saatte TNF-? (p=0.016) ile IL-6 (p=0.011) düzeylerinde kontrol grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı bir azalma gözlendi. IL-10 düzeyi ise 6.saatte Grup D’de yüksek olmakla birlikte istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Kronik inflamasyon ve fibrozis düzeyleri karşılaştırıldığında iki grup arasında anlamlı bir fark elde edilemedi (p>0.05).

TARTIŞMA VE SONUÇ: Sonuç olarak; gecikmiş yara iyileşme riski, cerrahların yara yerine infiltrasyon anestezisi tekniğini kullanmakta tereddüt etmesinin bir nedeni olabilir. Bu çalışma sonucunda deksmedetomidinin insizyon bölgesine infiltrasyonunun cerrahi yara iyileşmesinde histopatolojik belirteçlerdeki değişikliklere herhangi bir zararlı etkisi bulunamadı. Hatta, deksmedetomidinin aracılık ettiği proinflamatuar sitokin üretiminin inhibisyonu inflamatuar yanıt azaltarak yara iyileşmesine katkıda bulunabilir. Dolayısıyla deksmedetomidinin hem analjezi sağlaması hem de lokal anesteziklerin etki sürelerini arttırması nedeniyle infiltrasyon anestezisinde yara yeri iyileşmesine olumsuz etkisi olmadan kullanılabileceği düşünülebilir.



  Yazdır        Kabul Yazısı