Bildiri Özetleri

YD-10
İn-Vitro Hücre Kültürlerinde Hidrojen Peroksit ile İndüklenen DNA Hasarına Karşı Deksmedetomidin ve Askorbik Asitin Antioksidan Etkilerinin Alkali Comet Tekniği ile Araştırılması

Mustafa Sırrı Kotanoğlu1, Ela Kadıoğlu2, Esra Emerce2, Çetin Kaymak1, Ayşe Özcan1, Hülya Başar1

1Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ankara Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği
2Gazi Üniversitesi, Eczacılık Fakültesi, Farmasötik Toksikoloji Anabilim Dalı


GİRİŞ VE AMAÇ: Kromozomal DNA hasarı, DNA sarmal kırıkları sonucu oluşmakta ve apoptozis sürecinin bir parçası olarak ortaya çıkarak nekrotik hücre ölümü sürecinde pasif olarak gerçekleşmektedir. Bu nedenle, parçalı DNA hücrelerinin, fragmantasyonu olmayan hücrelerden ayrılabilmesi nedeniyle in-vitro prosedürler ile hücre kültürü yapılması önemlidir. Alkali Comet Yöntemi, tek sarmal DNA kırıklarının belirlenmesine olanak sağlayan in-vitro bir yöntemdir. Deksmedetomidin (DEX), iskemi-reperfüzyon hasarı ve endotoksemi tarafından tetiklenmiş hücre hasarı ve oksidatif strese karşı koruyucu etkiler oluşturduğu bilinen bir kimyasal bileşiktir. Bu çalışmada, hidrojen peroksit (H2O2) ile indüklenmiş DNA hasarına karşı, DEX ve Askorbik Asitin (AA)’in DNA üzerindeki koruyucu etkilerinin Alkali Comet Yöntemi ile değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

YÖNTEM: Lenfosit hücre kültürleri, negatif kontrol; çözücü kontrol; pozitif kontrol; H2O2 +DEX; (150 µM H2O2, 1 µM Dex; 2.5 µM Dex, 5 µM Dex); H2O2+ AA (150 µM H2O2, 1 µM AA, 2.5 µM AA ve 5 µM AA) olmak üzere beş gruba ayrılarak 370C'de 1 saat inkübe edildi. Tripan Mavisi testi ile hücre canlılığı kontrol edilerek DNA hasarı Alkali Comet Tekniği ile ölçüldü ve “% kuyruk yoğunluğu (tail intensity)” değerlendirildi. Grup ve gruplar arası istatistiksel değerlendirmeler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey’s çoklu karşılaştırma testi ile yapıldı.

BULGULAR: H2O2'in lenfositlerde DNA hasarını anlamlı olarak indüklediği ve bu hasarın AA ve DEX ile anlamlı olarak düştüğü gözlendi. AA ve DEX'in etkileri karşılaştırıldığında 1 µM ve 2.5 µM dozlarda AA'in anlamlı olarak daha güçlü bir antioksidan etkiye sahip olduğu ancak 5 µM dozda AA ve DEX'in antioksidan etkileri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı gözlendi.

TARTIŞMA VE SONUÇ: DEX ile yapılan deneysel çalışmalarda, dokulardaki oksidatif stress ve iskemi-reperfüzyon hasarına karşı “toll-like receptor”, “nuclear factor-kappa B” ve “phosphoinositide-3 kinase” sinyal yollarını baskılayarak etkili olduğu bildirmiştir. Çalışmamızda, DEX bileşiğinin in-vitro ortamda H2O2'in indüklediği DNA hasarına karşı koruyucu etki gösterdiğini ve bu etkinin bilinen bir antioksidan olan AA ile kıyaslanabilir düzeyde olduğu tespit edilmiştir.



  Yazdır        Kabul Yazısı