Bildiri Özetleri

P-050
Zenker Divertikülü Olan Hastada Anestezi Yönetimi

Tuğba Kaya, Behiç Girgin, Gökhan Özkan, Mehmet Burak Eşkin, Ahmet Coşar

Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Ankara

GİRİŞ: Zenker divertikülü hipofarinks arka duvarındaki faringeal mukozanın herniasyonuna verilen isim olmakla beraber ilk olarak 1874 yılında Zenker ve Von Ziemsen tarafından tanımlanmıştır. Prevalansı %0.01 ile %0.11 olan ve erkeklerde daha sık görülen bu hastalık 40 yaş altında nadir görülmektedir. En sık gözlenen semptomlar disfaji ve sindirilmemiş gıdaların spontan regürjitasyonudur. Anestezi yönetiminde ise en önemli nokta indüksiyon sırasında hastanın aspirasyon riskinin minimalize edilmesidir. OLGU: Öksürme nöbetleri, ağızda kötü koku ve yutkunma esnasında takılma hissi şikayetleri bulanan 65 yaşında erkek hastaya özefagografi yapılarak C6 vertebra seviyesinde sol posterolateral zenker divertikülü teşhisi konuldu. Preoperatif değerlendirmesinde patoloji saptanmayan hasta ameliyathane salonuna alınarak EKG, pulse oksimetre, non-invaziv arteriyel kan basıncı ile monitörize edildi. Anestezi indüksiyonunda aspirasyon riskinden dolayı hızlı seri entübasyon hazırlığı yapıldı. Ameliyathane masasına 30 derece baş yukarıda olacak şekilde pozisyon verildi. End-tidal oksijen basıncı 80 mmHg üzerinde olacak şekilde preoksijenizasyon uygulandı. İndüksiyonda 1mg/kg lidokain HCL, 2 mg/kg propofol, 2mcg/kg fentanil ve 0.6mg/kg roküronyum bromür, divertikül seviyesi C6 seviyesinde olduğundan krikoid bası uygulanabilirliği nedeniyle, krikoid bası eşliğinde hastaya verildi. Ventilasyon yapılmadan ve maske hastanın yüzünden ayrılmadan 90 saniye sonrasında içerisinden stile yardımıyla video laringoskop ile krikoid bası bırakılmadan hasta entübe edildi. Hava yolunun emniyete alınmasından sonra krikoid bası sonlandırıldı. Nazogastrik tüp takılması poş yerleşimi nedeniyle perforasyona sebep olabileceğinden nazogastrik tüp uygulanmadı. Uygun anestezi idamesi eşliğinde cerrahinin bitmesinin ardından hasta baş yukarıda olacak şekilde uyandırılarak ekstübe edildi. Postoperatif derlenme sonrasında komplikasyon gelişmeyen hasta kliniğine gönderildi. SONUÇ: Zenker divertikülektomi cerrahisine hastalığın insidansı göz önünde bulundurulduğunda çok nadir rastlanılmaktadır. Bu nedenle divertikül seviyesine göre krikoid basının endike ve kontrendike durumlarının anestezi ekibince bilinmesi ve anestezi indüksiyonu sırasında gelişebilecek aspirasyona karşı önlemlerin alınmasının zorunlu olduğunu düşünmekteyiz.



  Yazdır        Kabul Yazısı