SÖZ BİZDE OTURUMLARI

13. Asistanlık yıllarında hayallerimiz, mecburi hizmette gerçeklerimiz var


Burcu ULUGÖLGE Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği İzmir

Giriş: Donanımlı bir asistanlık eğitimi sonrası mecburi hizmetimi İzmir’in şirin bir sahil ilçesinde yapacaktım. Tüm asistanlık yıllarım boyunca modern koşullar görmüş ve daha modern koşullar hayal etmiştim. Ancak hastane, sağlık ocağına eklemeler yapılmış, 25 yataklıydı. Ameliyathanenin eski dönem dizilerinde bile göremeyeceğiniz kocaman tahta kapıları vardı; tezgah, dolap, basamak AHŞAPtı.

Tartışma: Hastanede şartlarda, kan temininde sıkıntı var; üstelik Kan Transfüzyon Merkezi(KTM) de aktif değildi. Sorun sorumlusuna iletilmeliydi. Acil servise entübasyona gittim, yanıp sönen bir laringoskopla çalıştım. Personelin uygun olmayan şekilde CPR uyguladığını gördüm, müdahale ettim. Acil sorumlusuna ilettim, sorun çözüldü sandım. Hastanede değil hayal ettiğim koşullar, inanamadığım eksiklikler vardı. Çok geçmeden Anestezi, Ameliyathane, Sterilizasyon, aktif olmayan KTM’nin sorumlusu olarak görevlendirilmiştim. Yıllar öncesinin koşullarıyla çalışmak istemiyordum fakat daha önceki anestezist arkadaşlar gibi sorunları halının altına süpürmek de istemiyordum. Öncelikle hekimiz biz. Hayaller rafa, gerçekler…Bildiklerimizi kullanmaz, öğretmezsek neye yarar; kendimize bile yaramaz. CPR algoritmalarını bil, ihtiyacın olsa sana doğru düzgün uygulayacak senden başka kimse yok. CPR eğitiminden başladım, can tatlı ne de olsa. Maket buldurdum. İnteraktif eğitimler yaptım. 1 yılın sonunda KTM’ye ruhsat aldım. İlçede kan grubu bakabiliyor, cross çalışabiliyorduk. Sorunlar bitmedi bir gece ameliyathanenin çatısı fırtına ve yağmurda o kadar zarar gördü ki, ameliyathanemiz sular içinde kaldı. Sponsorlar sayesinde ameliyathanedeki ahşap malzemelerden kurtulduk, çatımızı yaptırdık, havalandırma sistemini tamir ettirdik. Küçük vakalar yapıyorsak da daha sağlıklı ortamlardaydık artık. Sterilizasyon hakkında da bize en yakın hastaneyi ziyaret edip bilgi aldık, İzmir’de düzenlenen eğitimlerine katıldık, sertifikalarmızı aldık. 3.5 yıl hiçbir anestezi kongresine katılamadım. Biri hemşiremiz olmak üzere, birçok insanın CPR öyküsünde direkt ve indirekt yer aldım. Hastaların hastanede transfüzyon alabilmelerini sağladım. Sterilizasyon ünitesini aktif hale getirdim.

Sonuç: Hekim hangi ortama girerse girsin, o ortama değer katabilendir. Mecburi hizmette tek başınıza böyle ya da daha farklı sorunlarla dolu yerlerde görev yapabilirsiniz. Lütfen sorumluluk almaktan kaçmayın, sadece anestezi demeyin. Hekimlik yapmaktan korkmayın.


13. Asistanlık yıllarında hayallerimiz, mecburi hizmette gerçeklerimiz var


13. Asistanlık yıllarında hayallerimiz, mecburi hizmette gerçeklerimiz var 

Bu konu için bir sunum dosyası bulunmamaktadır.